Aczimi bilerek düştüm yollara. Huzûruna geldim medet yâ Rasûl!

Vedâ ettim artık çürük kollara. Huzûruna geldim medet yâ Rasûl!

Akılla okuyup, dilde susmadım, Bulduğum mürşide kulak asmadım,

Doğru yolda, doğru yere basmadım, Huzûruna geldim medet yâ Rasûl!

Hayatı çileyle ördür, dediler. Son nefese kadar sürdür, dediler.

Ârife yansıdım, kördür dediler. Huzûruna geldim medet yâ Rasûl!

Kuru bir dal iken çiçeğe durdum, Kendimi aşarak başa oturdum,

Benlik aynasında azdım, kudurdum, Huzûruna geldim medet yâ Rasûl!

Ehilsiz ellerde döndü beşiğim, Söndü gönlümdeki hüner ışığım,
İlk günden bu güne Sana âşığım, Huzûruna geldim medet yâ Rasûl!

Gece güneş nerde, gündüz ay nerde? Eyyüb nebî nasıl tutuldu derde?

Candan istemekle kalkarmış perde, Huzûruna geldim medet yâ Rasûl!

Kılıf minareye dar geldiği gün, Kötülük iblise ar geldiği gün,
Kolayın kolayı zor geldiği gün, Huzûruna geldim medet yâ Rasûl!

Kapına gelenler boş çevrilmezmiş, El sürdüğün ağaç, dal devrilmezmiş,

Nefes olmayınca ham kavrulmazmış, Huzûruna geldim medet yâ Rasûl!

Sorarlarsa beni kimim, ben neyim? Nefsinin esiri, günahta beyim,
Bir ömür bir dağda inleyen “ney »im. Huzûruna geldim medet yâ Rasûl!