Geceleri kızıl zindanlarda Hürriyet türküleri dinlerim Karadeniz’in dalgalarında.
Bana uzak değil belki bayrağım ben ayrıyım ay yıldızından
Bana uzak değil belki vatanım ben ayrıyım Anadolu’mdan
Henüz ben küçükken Uygur koymuşlar adımı, ayırmışlar ata ocağından, tatmadan ana kucağını. Büyüdüğümde evlenecektim güya, çocuklarım olacaktı; biri kız, biri oğlan. Kızımın adı Hürriyet, oğlumun adı Hakan.
Şafak vakti, kızıl zindanlarda hürriyet türküleri dinlerim pencereme konan martılardan
Bana uzak değil belki bayrağım ben ayrıyım ay yıldızından
Bana uzak değil belki vatanım ben ayrıyım Anadolu’mdan
Ne mutlu sizlere ey dalgalar, martılar! Türk kıyılarında gezer, türkü dinlersiniz. Ne mutlu sizlere ki ezan sesiyle uyanır, şafağı beklersiniz. Haber getirin bana; Türk’ün otağı veliler yatağı Anadolu’dan.