Muharrem geldi yine, gönüller matem içinde,
Bir hüzün esiyor sanki zamanın her diliminde.
Fırat akar uzakta, susuzluk çökmüş canlara,
Kerbelâ’nın ateşi düşmüş bütün vicdanlara.

Güneş kızgın, kum yanar, ufukta sessiz bir elem,
Mazlumların gözyaşı olmuş asırlardır matem.
Bir yiğit durur orada, başı dik, kalbi iman,
Hakkın sancağını taşır, korkmaz hiçbir zaman.

Ey Hüseyin, ey şehit, ey gönüllerin nuru,
Adınla titrer hâlâ mazlumların her yurdu.
Ne saltanat ne dünya çevirdi seni yoldan,
Hakikat uğruna geçtin canından ve evlattan.

Çocukların susuzdu, çadırlar içinde gam,
Yıldızlar ağlıyordu, karanlığa büründü akşam.
Fırat kıyısında kaldı hasretlerin izleri,
Asırlardır dinmedi Kerbelâ’nın sözleri.

Muharrem’de yükselir duaların feryadı,
Her yürekte yeniden yaşanır o acı hâlâ.
Çünkü Kerbelâ yalnız geçmişte kalan bir an değil,
Zulmün karşısında duran her vicdanda yaşayan bir delildir.

Selâm olsun Hüseyin’e, o kutlu şehadete,
Selâm olsun hak için eğilmeyen izzete.
Muharrem ayı boyunca gönüllerde yankılanır,
Kerbelâ’nın hüzünlü sesi çağları aşar, yaşanır.