Muharrem’dir yine düşdü cihâna âteş-i sûzân
Reh-i Âl-i Abâ’ya cân verir âşık-ı serbâzân

Hüseyn-i Kerbelâ şâh-i şehâdet azm-i râh etdi
Muharrem’de şehâdet şehrine şâh eyledi devrân

Muharrem mâh-ı mâtemdir Habîb-i Kibriyâ ağlar
Aliyye’l-Mürtezâ’nın hem ciğerleri olup büryân

Hüseyn evlâd-ı Zehrâ’dır güneş-veş bir dilârâdır
Hüseyn bedr-i tecellâdır olup şems ü kamer kurbân

Muharrem Âl-i Zehrâ’yı edüp bir kan gülistânı
Giyüp bir câme-i gülgûn şehâdetde meh-i tâbân

Bugün Âl-i Abâ’ya bak cilâ verdi kızıl kanlar
Düşünce hâke seyyidler kan etdi taşları mercân

Bütün evlâd-ı Peygamber Hüseyn’in bâşına geldi
Dediler ki aman yandık yakıldık böyle teşnegân

O cedd-i pâkimiz Muhtâr-ı Mevlâ’ya niyâz eyle
Niyâz eyleye Allah’a bütün yandı sabî sıbyân

Hüseyn ağlar döker kan yaş dedi sabır sa’âdetdir
Alî’dir sâkî-i kevser bizi gözler bugün rıdvân

Kamu enbiyâ evliyâ bizi istikbâle gelmiş
Cemâlin gösterir göze atar perdesini cânân

Rızâ-yı Bârî ki başımıza tâc Hakk’a teslîmde
Meyân-ı enbiyâda ceddimizi eyleyen şâdân

Ne gelse Hazret-i Hakk’dan bize kevser-i ahmerdir
Haremgâh-ı visâle vuslat olsun boynumuz al kan

Muhammed Lutfî’yi yâ Rab bu hânedâna bahşeyle
Gedâlarsız olur mu ya cihânda bir şeh-i devrân