Nefsini fehm eyleyenler ma’nâda insân imiş
Nefsini fehm itmeyenler gâfil ü nâdân imiş

Evvel ü âhir Hû tevhîdini mutlak söylerem
Bu kelâmı söyleyen ma’nâda ol sultân imiş

Gizli yer yok ehline tevhîdimi dinlendi gör
Söyleyip söyletdiren ma’nâda ol Sübhân imiş

Ey birâder ben sana hakka’l-yakînden söylerem
Gönlüme mihmân olan ol Mustafâ sultân imiş

Hikmetiyle ma’nâ yüzünden sana birdir hitâb
Mürşidin irşâdını gör derdlere dermân imiş

Cânıma râhat viren nûr-ı cemâl-i Mustafâ
Lâ diyen bu tevhîde anlandı gör şeytân imiş

Vâhib Ümmî derdimendin zikrinin ma’nâsı Hû
Sadrının içindeki ol şübhesiz îmân imiş