Dünyâ muhabbeti sepişir şol uyuz bigi
Yoldaş olana katı yapışır kuduz bigi

Ger parpılanmasa kudurur kime uğrasa
Aç kurd bigi dalar çalar azgın donuz bigi

Gerçi dili eyü kişiler bigi lâf urur
Lâkin elinde işleri itden yavuz bigi

Veyl ol katı gönüle ki yok odu korkusu
Gâfil gezer çaġırur ozan u Oġuz bigi

Da’vâda kâli çok lâkin ma’nâde hâli yok
Dışında kılı öter içi boş kopuz bigi

Çok âdem ola ki hüneri yok bir erüce
İllâ yir ü içer böğürür yüz öküz bigi

Gerçi lugatde ehl-i nifâk iki yüzlüdür
Hey ne iki ki çevre yana yüzü yüz bigi

Bâtıl ‘amellere ne kadar dir isen uyar
Virmez boyun hak işlere şol vahşî kaz bigi

Ne denlü donanup fukarâyı görürse hôr
‘Ârif katında kendü aludan aluz bigi

Anmaz ölümü sinde gelen sorucuları
Kim ellerinde gürzü var odlu topuz bigi

İnsân gerek ki yahşi yaman n’eydiğin seçe
Hayvâna hayr u şer heme yeksân u düz bigi

Ol şol karına benzer egerçi temiz olur
Bin yur isen kokusu hemân arısız bigi

Bayık tabî’at uğrudur uy doġrulara kim
Eğri halîl idinme olur özün öz bigi

Bügenme ulu ırmaġa kavuş denize git
Sakın sovuğa uğrayuban donma buz bigi

Dost öğüdü şol yaz sovuğı bigi assılı
Düşmân nasîhatinde ziyân serd güz bigi

Hak söz katı gelir zîrâ tiryâk acı olur
Nâ-hak keleci tatlıdır ağu ağuz bigi

Var halvet ihtiyâr idegör kim halâyıkın
Bir dostu varsa düşmeni doksan dokuz bigi

Ada vü şekle bakma sına dâd ü fi’li gör
Kim şâb nebâta benzer olur taş ki tuz bigi

Ümmî Kemâl’e fazl u ‘inâyet kılarsa Hakk
Azmışları yola okuya kılavuz bigi

Sırâtda hâlimiz n’olısar yarın ol bilür
Sûretde hâliyâ bugün uş sôfîyiz bigi

Yâ Rab bu tâc u hırka hakkıyçün ki giymişiz
Pâk eyle içimiz dahi bu dışımız bigi