Dün gece bir dil-ber ile işimiz ma’mûr idi
Lâkin o hûnhâre gözler uykudan mahmûr idi

Gözlerin süzmüş ve üzmüş cânını âşıkların
Asılı zülfünde yüzbin Şibli-u Mansûr idi

Sözlerinden zahir oldu şol mesîh-i mü’cizât
Dudağından bir işâret âşıka bin şûr idi

Hüsni levhinde yazılmış hubların şâhı deyüp
Sümme “enşe’nâhu halkan aher” i meşhûr idi

Zülfü “Subhân ellezi esrâ bi abdi” ayeti
Yanağı üzre müselsel hattıyla mestûr idi

Boyu tûba, yüzü cennet, âdekel urcûn kaşı
Gözleri “ven necmi” onun sinesi “vet tur” idi

Hem nişîn idi Nesîmî dün gece bir yâr ile
Gönlü şâd-u vakti hurrem meclisi pür nûr idi