Bağ-ı cihân harâb ger olsun ger olmasın
Gönlüm benim kebâb ger olsun ger olmasun

Seylâb-ı aşk yakdı binâ-yı vücûdumu
Dîvâne dil müzâb ger olsun ger olmasun

Devr-i felekte zulmet-i şeb oldu kısmetim
Âlemde âfitâb ger olsun ger olmasun

Yoktur zamân-ı gamda bana tesliyyet veren
Âlemde bir cenâb ger olsun ger olmasun

Ettim derûn-ı sînemi aşkına mey-gede
Mahmûru’nam şarab ger olsun ger olmasun

Yakub’a neş’eyi veren bûy-ı Yusufdur
Ey gonca-fem gül-âb ger olsun ger olmasun

Gerçi Ebû Âli’yem bilminem şîfâ nedir
ES’AD da kâm-yâb ger olsun ger olmasun