Tefekkür et, seyre sal, o ibret nazarını;
Her nefeste incelen, hikmeti görmez misin?!.
Sıdk ile dön Mevlâ’ya, teslim eyle vârını;
Katrendeki deryâda, hayreti görmez misin?!.

Zikret, Hakk’a secde kıl, aşk ile yaklaş O’na;
Yakın sensin eğil, gör, sendedir nefes sana!..
Sûre-i A’râf’a bak, müptelâ ol, nur câna;
Seni, yoktan vâr eden, kudreti, görmez misin?!.

Tut, bu tevhid yolunu, şu hilkat toprağında;
Hakikat nûru doğsun, mârifet ocağında!..
Hak adıyla çağlayan, şu «Kevser» ırmağında;
“Gül»e, «güller» bahşeden, rahmeti görmez misin?!.

Nemrut’tan, Firavun’a, yık bu zulmün fendini;
Yedi nefsin içinde, göster kulluk cehdini!..
Ney misâli ses verir, duy bu cânın virdini;
Sızlayan her vicdanda, hasreti görmez misin?!.

Sök bir ömrün yükünü, çek şu yüce dîvâna;
Duy; «Ne diyor?” kulak ver, Hak’tan gelen fermana?!.
Ölmeden öl, teslim ol, senden yakın Sübhân’a;
O mahşer günündeki, hasleti görmez misin?!.

Gönül; gel bu câna sor, bir aşkın efkârını;
Akleden kalp içinde, yoklukta bul vârını!..
Zikreden, her zerrende, çöz cânın esrârını;
Tâ Âdem’den Hâtem’e, vahdeti görmez misin?!.