Nâra yandım aşk-ı pâkinden ferâgât etmedim
Mahvolup cânân yolunda câna rağbet etmedim

Kesmedim ümmîd vaslından kesildi her emel
Havf-ı firkatde kalıp nâdâna minnet etmedim

Çekdim el benden bana benlik veren bildim ki sen
Benliğimde kaldığımca lahzâ râhat etmedim

Bir zamân sen ben, gönül sevdâ, elem dert var idi
Hiçbirinden bir zamân kalben şikâyet etmedim

Zu‘m-i zâhiddir mükâfât u mücâzât-ı ibâd
Bilmedim havf u recâ zanna ibâdet etmedim

Hâmil-i bâr-ı emânet olduğum günden beri
Hamdülillâh âcizim da‘vâ-yı kudret etmedim

Sa‘ysız kalmış fakîr erbâb-ı sa‘y olmuş ganî
Bu fikir belki cünûndur öyle cinnet etmedim

Bî-şerîk ile bir mülkde mümkün mü da‘vâ-yı vücûd
Düşmedim şirk-i vücûda öyle gaflet etmedim

Zevk u ekdâr-ı cihânı ser-be-ser gördüm velî
Hiçbiriyle kalmadım nefse sahâbet etmedim

Elde her nem var ise fazl u rezâletden eser
Anlamam fazlı Kemâlî sarf-ı himmet etmedim