Bir âh edeyim âhı da cângâhı da yansın
Eflâke çıkıp şu‘lesi tâ Arş’a dayansın

Ahvâl-i perîşânıma dildârım inanmaz
Yâ Rab o sitemkâra inandır da inansın

Yok bende liyâkat bilirim vuslat-ı yâre
Ammâ n’ideyim tâli‘-i nâ-sâzım utansın

Mâdem ki cânân taleb-i cândan usanmaz
Bari dil-i zârım tamâ’-ı cândan usansın

Ey bâd-ı sabâ zârımı neşreyle cihâna
Aşk ehli sükût-i ebediyetten uyansın

Gözyaşım ile aktı gözüm rehgüzerinde
Fermân ediyor hâk-i derim kana boyansın

Cânını fedâ eylemeyen yâre Kemâlî
Beyhûde figân eylemesin âteşe yansın