Ayağımız çamura belenmiş, çıkar bizi buradan ya Rabbi.
Üzerimiz toz toprak, rüzgâr uğultusuyla getirmiş; bize merhamet et, affet bizi ya Rabbi.
Uğultular peş peşe, ağıtlar boğazımızda düğümlendi.
Hayatımız çamura belenmiş, ruhumuzu buradan kurtar ya Rabbi.
Dönüşümüz ki sana, bir şiir uğultusuyla değil, sözün keskindir bize.
Hayat akıp giderken tozlu yollarda, her şey bizimmiş gibi, hiç ölmeyecekmişiz gibi.
Ve bir hıçkırık ney eğlenceyle dünyaya merhaba dercesine.
Gözlerimiz gaflete bulanmış, yönümüzü sana doğru çevir ya Rabbi.
Sen Leyla’sın her şeyden münezzeh, sana Mecnun olanlardan eyle.
Gafletin içinden bizi al. Çürümüş dudaklarım söylemiyor şiirleri. Nağmeler karışmış, Akansular peşpeşe gidiyor.
Yağmur düşse de ve ıslansak, Peygamberin dediği gibi: “Arada bir engel yok artık.” Bizi yağmurunla temizle, bize merhamet et ya Rabbi.