Her kimin kim derd-i Hak’dan yüreğinde olsa dâğ
Âkıbet dermâna erip cân u gönlü ola sağ

Lîk derdi olmayanın derdine hîç çâre yok
Gönlü ölmüşdür anın yanından ol dâim uzağ

Habs edip şehbâz-ı rûhu zâğ-ı nefsin besler ol
Cîfeden gayrı ne sayd eder havâya ağsa zâğ

Şol esîr-i nefs olan dâim mu‘azzeb tamuda
Nefs elinden kurtulana cennet olmuşdur durağ

Nefs odur kim cehl karanusu kaplar gönlünü
Rûh odur kim ilmi nûru gönlüne yakar çerâğ

Tûtiyâ-yı ma‘rifetle rûşen et cânın gözin
Göresin cânânı her yüzden ola dağ üstü bâğ

Cân u gönlün şâd olup her gussadan âzâd ola
Bir ola dâim Niyâzî gözüne yakın ırağ