Ezelden nârına aşkın yana geldim nihân içre
Akıtdım nice dem yaşlar gözümden dolu kan içre

Hak ile bî-nişân iken kamu cânlara cân iken
Düşürdü bî-mekân iken beni kevn ü mekân içre

Nice geldim nice gitdim nice doğdum nice öldüm
Nicaçıldım nice soldum şu gül gibi cihân içre

Bulut olup göge agdum matar olup yire yagdum
Güneş olup gehî togdum zemîn ü âsumân içre

Nebât olup nice devrân nice demde olup hayvân
Geyirdi sûret-i insân bana devr-i zamân içre

Çü insân sûretin buldum Hak’a hamd u senâ kıldım
Fenâ-ender-fenâ oldum bekâ-yı câvidân içre

Erişdi marifet nûru gönül oldu Hak’un Tûr’u
Niyâzî duydu çün sırrı gümân gitdi ayân içre