Tecellî şevki dîdârın beni mest eyledi hayrân
Ene’l-Hak sırrını cânım anınçün kılmadım pinhân

‘Aceb hayrân u mestem ki bilişden bilmezem yâri
Gözüm her kanda kim baksa görünür sûret-i Rahmân

Yüzün görelden ol yârin kamu mahv oldu hep varım
Fenâ oldum bekâ buldum bekâda olmuşam sultân

Benem ol derdli dermânı benem her ma‘denin kânı
Benem ol dürr-i bî-hemtâ benem ol bahr-i bî-pâyân

Semâda seyr eder sırrım cihâna doldu envârım
Mukaddesler cem’isi benim sırrımda ser-gerdân

Benim ‘ilm-i ledünnümde nice bin Hızr olur ‘âciz
Benim her bir tecellîmde nice bin Mûsâlar hayrân

Görürsün sûretâ âdem benim emrimdedir ‘âlem
Felekler ü melekler hep bana mahkûmdur ins ü cân

Bu ay u gün bu yıldızlar bu geceler bu gündüzler
Bu yazlar kışlar u güzler benim emrimdedir yeksân

Cihân tılsımının bendi benim elimdedir şimdi
Benem bugün bu meydânda benimdir top ile çevgân

Benem şâhı bu meydânın benim devri bu devrânın
Benim cânı bu cânların benimle diridir her cân

Çürümüş tenlere bir kez dersem eğer “bi izni kum”
Yalın ayak u başı açık duralar kamusu ‘uryân

Zamânsız bi-zamânam ben mekânsız bî-mekânam ben
Dü ‘âlemde hemânam ben benem her görünen gören

Benem Mansûr’u dâr eden benim ağyârı yâr eden
Benem her varı var eden benem her giden benem duran

Değilem oddan u sudan ya toprakdan u yâ yelden
Ben irden var idim irden henüz yok idi bu zamân

Ne bilsin Mantıku’t-Tayr’ı Süleymân olmayan mürgân
Ne bilsin gökçe boncuğu cevâhir bilmeyen nâdân

Ne bilsin ehl-i zâhir ehl-i bâtında olan hâli
Ne bilsin kıyl u kâl ehli nedir dîn ü nedir îmân

Sanırsın Eşrefoğlu’yam ne Rûmî’yem ne İznikî
Benem ol dâ’im ü bâkî göründüm sûretâ insân