Bütün ahkâm-ı celâlin sonu elbette cemâl
Bu iki hükm-i kaderle olur izhar-ı kemâl
Gece devrin bitirip gündüz alır nöbeti hem
Ki doğar şems-i hakikat gelir ecrâma zevâl
****
Bir emirdir çeviren arş ile kürsi feleği
Buna memur oluyor yerle göğün her meleği
Bu olursa bütün âlemde Hüdâ’nın dileği
Bu doğan şems-i hakikat ne vehimdir, ne hayâl
****
Yok olur sanma hakikat olur elbette celî
Eder icrâ-yı adalet Çalab’ın kudret eli
Mutasarrıf O’dur âlemde dedik cümle “Beli”
Heman ibretle tahayyür olur uşşâka bu hâl
****
Ulül-ebsâr eder ibretle temâşâ-yı cihan
Geçerek çun ü çirâdan tutar ol vahdet heman
İki el çarpmasa birden ses olur muydu ayân
Bu sesi zevk eden ârif edemez kîl ile kâl
****
Oku FÂNÎ açılan yaprağını sen cihanın
Yeni bir safha-yı devr açmadadır hükmü anın
Taraf-ı Hakk’tan olan rahmetidir cismi cânın
Bu ne ahkâm-ı İlâhî yine bedr oldu hilâl