Kâmil bir ummandır, değildir katre
Cihanın şemsidir, sanma bir zerre
Nefes-i Rahman’dır sebep, med, cezre
Birdir âdem zuhur kâmil katında
Her ne ki var oldur zâhir, bâtında
****
Ahsen-i takvimdir kâmilin yüzü
Elif, lâm, mim remzi vücudu, özü
Feyz-i Akdes’tendir nutk ile sözü
Nokta-i kübra, hem ümm-ül-Kur’an’dır
“Nahnü akreb” sırrı kâmil insandır
****
Hakk yönünden “Hannan” ismi verildi
Halk yüzünden Ona “Mennan” denildi
Hakikatte ise “Sübhan denildi
Âşıklar kâbesi zât-ı ekmeldİr
Aşk ile tavaf hem hacc-ül-ekberdir
****
Bu Fâni secdeden çekmez başını
“Kâbe kavseyn” dostun, seyret kaşını
Mürşittir pişiren gönül aşını
Maksud olan didar, cennet bahane
“Cennet-i irfan” dendi kâmil insane