Lutfunla küşad oldu doğruca sana rahım hiç kalmadı ahım
Geldim yüzümü sürmeye ben pâyine şahım ey pîr-i penahım
Tut destimi kaldır beni âlâ-yı kemale ta bezm-i visale
Mir’at-ı cemalin ola bu rûy-i siyahım ey çehresi mahım
Âşıklara can kabesidir vech-i cemilin hep feyz-i celilin
Ebvabına matuf oluyor şimdi nigâhım düdide güvahım
Hakk’ın ezeli lütfu beni eyledi FÂNÎ nur etti bu canı
Baştan düzelince yine bu hal-i tebahın mahvoldu günahım hiç kalmadı ahım