Ey serv-i sehî kâmet- bostan-ı melâhet
Tubâ-yı nezâket
Vey gülbün-i nâz çemenistân-ı letâfet
Arâyiş-i cennet
Kâkülmidir ol yoksa ki bir deste-i sebil
Zencîr-i teselsül
Ser-rişte-i devlet mi ve ya perde-i hikmet
Âlâyış-ı kudret
Zülfün sanma ebrûların tîğ’ı kazâdır
Püsküllü belâdır
Müjgânların tîr-i sitem gözlerin âfet
Mahmûr-i muhabbet
Mahbûb-i veli hüsn ü kemâlat ile merğûb
Âdâp ile mahcûb
Gâyetde hüner-mend-ü zekî kân-ı belağet
Umman-fesâhet
Zannım bu ki bir pâk-i nazârdan nazâr almış
Feyz-i hüner almış
Âşıkları’na her-dem eder lutfile ile şefkat
Ustâdına rahmet
Hallâk-ı ezel ahsen suretinde bezetmiş
Öğmüşte yaratmış
El-kıssa ser-â-pâ hüner u tâb-u terâvet
Gülzâr-ı sabâhat
Bir ben değilim şimdi cihân hüsnüne Müştâk
Bin şevki le uşşâk
Hayrân-ı temaşâ-yı cemâl oldu tamamet
Yâ Râb bu ne hikmet