Nidem kim hiç bu gönlüm hurrem olmaz
Yanar derd ile her dem bî-gam olmaz

Kamu ‘ömrümde bir dem görümezem
Ki âh u nevhadan gözüm nem olmaz

Kamunun yarasının çâresi var
Bu benim zahmıma hiç merhem olmaz

‘Acebdir ki girü bu derdden artuk
Benim derdime ‘âlemde em olmaz

Hezârân ol sevgiden dem uran
Bizimle bir yâr u hemdem olmaz

Dirîgâ ki bu eksikli kula hiç
Kimesne sâzkâr u mahrem olmaz

Vefâ umma gönül geç dünyeden kim
Hiç ağu ağacında bâdem olmaz

Ezelden tâ-kıyâmet bu cihânda
Kimesne râhat olmadı hem olmaz

Bekâ ‘ıyş u tarâb ‘işret makâmı
O dâru’l-huld olur bu ‘âlem olmaz

Meğer mü’minler uçmakda ola şâd
Ki zindân içre kaygusuz dem olmaz

Bakabilen bekâ bünyâdı gözler
Fenâ milkin binâsı muhkem olmaz

Ne tiryâkı vü genci var cihânın
Kim anınla bile renc ü sem olmaz

Ne bal u gül var arısız dikensiz
Ne düğün var ki âhir mâtem olmaz

Ne yaz ola ki önünde kışı yok
Ne tan gördük ki sonu akşam olmaz

Cefâ çek kim safâya irişesin
Ne oruç var ki sonu bayram olmaz

Ola sûretde yüz bin âdem insân
Velî ma’nîde biri âdem olmaz

Mesel yönünden olur mu berâber
Kamu Ahmed Resûl-i Ekrem olmaz

Mesîh olur mu her yayak müsâfir
Kamu ‘Îsâ anası Meryem olmaz

Kamu yoksul makâm-ı fakra irmez
Dahi her hırka geyen Edhem olmaz

Kamu adı Süleymân milki tutmaz
Cihânda her yüzükler hâtem olmaz

Bahâdır dime zişte kem bahâdır
Çü her adı bahâdır Rüstem olmaz

Meğer hoş hûyu ola suyu arı
Zîrâ her kuyu suyu Zemzem olmaz

Tanı yok pâdişâhın ‘izz ü câha
Katında müttakîden ekrem olmaz

Anın fazlıyla Kıtmîr oldu makbûl
Velî ‘adl ile kaldı Bel’am olmaz

Yarın mîzânda kamu hayr u şerrin
Cezâsı zerrece pîş ü kem olmaz

Mürâî ne kadar çok hayr iderse
Sevâb-ı derhemi bir dirhem olmaz

Bana ayruk sınâ’atden ne assı
Niceme kim kanâ’at pîşem olmaz

Kemâl Ümmî nice kim tınmasam dir
Girü söyler bu dili ebsem olmaz

Niçe iş var ki sunaram el irmez
Dahi söz var ki anı disem olmaz