Sermâyeyi virdim yile
Vay nideyim ‘ömrüm seni
Kaldım âh ile vây ile
Vay nideyim ‘ömrüm seni

Sen bir kuş idin lâ-mekân
Elime girdin râyigân
Girü kaçırdım nâgehân
Vay nideyim ‘ömrüm seni

Seni bahâlı almadım
Kadrin anınçün bilmedim
Senden ayrı kim dimedim
Vay nideyim ‘ömrüm seni

Göçgüncüler bigi göçüp
Bunda koyup beni kaçup
Murg-ı hümâ gibi uçup
Vay nideyim ‘ömrüm seni

Göçgüncü gibi göçmesen
Beni koyuban kaçmasan
Bâri gussayla geçmesen
Vay nideyim ‘ömrüm seni

Geçdin kamu teşvîş ile
Bî-fâide endîş ile
Vardın kamu yok iş ile
Vay nideyim ‘ömrüm seni

Fi’l-cümle bâri fi’l-mesel
Sen bir güherdin ez-ezel
Bulamadım sana bedel
Vay nideyim ‘ömrüm seni

Ümmî Kemâl eydür sözü
Şol hadde kan döker gözü
İşidenin göynür özü
Vay nideyim ‘ömrüm seni