Din i millet sorar isen, âşıklara din ne hâcet,
Âşık kişi harap olur, âşık bilmez din diyanet.

Âşıkların gönlü gözü, maşukun isteyip gider,
Artık sûrette ne kalır, kim kılacak zühd ü tâat.

Tâat kılan Uçmak için, din tutmayan Tamu için,
Ol ikiden fariğ olur, neye benzer bu işaret.

Her kim Dost’u sever ise, Dost’tan yana gitmek gerek,
İşi gücü Dost olunca, cümle işten olur azat.

Onun gibi maşukun haberini kim getirir,
Cebrâil-i mürsel sığmaz, onda olunca münacat.

Soru hesap olmaya, dünya âhiret koyana,
Münker ü Nekir ne sorar, terk olunca cümle murat.

Havf ü recâ nice gelir, varlık yokluk bırakana,
İlim i amel sığmaz onda, ne terazi ne hod sırat.

Ol kıyamet pazarında, her bir kula baş kaygısı,
Yûnus, sen âşıklar ile hiç görmeyesin kıyamet.