İnsanoğlu bana yordu şerri ve hayrı
Yaradandan öteye dostum olmadı gayrı
Kimi eyvallah dedi
Kimi isyana düştü
Kimine varlığım hak
Kimine boş bir düştü

Âdem’i aldanmaya iten o şeytan benim
Nuh’a biat etmeyen isyankâr nefis benim
Denizlerin ikiye bölündüğü vakitte
Yüzünü küfre dönen cahil Firavun benim

Kudretimle gönülleri yandırdım
Kuvvetimle ateşleri söndürdüm
Rüzgâr oldum, kâinatı döndürdüm
Nefes oldum, deliye Hu dedirttim

Ben gönlü Züleyha’ya zindan eyledim
Yakup’a çareyi hasım eyledim
Leyla’yı, Mecnun’a imkânsız kılıp
Aşkı derûn, insanı melun eyledim

Kibrimden bu haldeyim
Secde etmedim
Adım Şeytan
Rabbim her şeyi verdi bana
Ben bana yetmedim
Işte meydan
Kıyamete kadar mühletim var
ensendeyim insan
Sen kendinden bilme her şeyi
Benim icadım isyan
Beni Rabbe şikâyet edeceğin gün gelecek
Adı Mahşer
Sen Rabbine değil de bana oldun her zaman asker
Kaçacak senden en sevdiklerin
Cocukların, ailen
Ve o gün geldiğinde
Benim de düşecek elbet maskem
Kudretimle gönülleri yandırdım

Kuvvetimle ateşleri söndürdüm
Rüzgâr oldum, kâinatı döndürdüm
Nefes oldum, deliye Hu dedirttim