Durmuyor varlıklar, durmuyor zaman
Ömür de zamandan akıp gidiyor.
Bir ömür dünyada çalışır insan
Dünya mülkünü bırakıp gidiyor.

Kimi vesveseyi saymış kanuna
İman diye para koymuş koynuna
Dağlar kadar günah almış boynuna
Bir boyundurukla çekip gidiyor.

Normali altmıştır, yetmiştir ya da
Bir ömür ki insan sanki rüyada
Bir imtihandadır insan dünyada
Ömrü biten herkes çıkıp gidiyor.

İster uyu, ister yürü, ister koş
Ömür gider acı tatlı, ister hoş
Ölmemeye çare yoktur, çaba boş
Ecel yaprağını döküp gidiyor.

Apartmanlar, araziler ve yatlar
Yüklerle altınlar, yüzlerce katlar
Helal haram ancak hesap ispatlar
Hasret ateşini yakıp gidiyor.

Dört sırık, dört tahta, bir kefen sarık
Son durak çukur ki bir toprak yarık
Ne takım kat ne kravat ne de çarık
Ameli dünyaya ekip gidiyor.

Dünya ahiretin ekin tarlası
Yolculuğun kabristandır molası
Kime felah kiminin de belası
Dünyaya boynunu büküp gidiyor.