İltifât ibrâz edip ey mefhâr-i devrân sana
Nezdine da’vetle ikrâm eyledi Yezdân sana
Hâk-i pây oldu efendim çarh-ı nûr-efşân sana
Hâke indi gökten istikbâl için Kur’ân sana
****
Enbiyâ ervâhını gördü semâda rûz u şeb
Rü’yet-i dîdârını etmekteler Hakk’tan taleb
Debdebeyle nûr-i kudsiyyetle ey âlî-neseb
Hâke indi gökten istikbâl için Kur’ân sana
****
Celb ü cezbetmiş de aşk-ı Zü’l-celâl’i fıtratın
Cezbe-dâr etmez mi sükkân-ı semâyı hasretin
Oldu Allah’ın kelâmı reh-nümâ-yı devletin
Hâke indi gökden istikbâl için Kur’ân sana
****
Erdi mi’râc-ı şerîfin tâ harîm-i izzete
Tâkati yetmezdi Cibrîl’in bu rütbe-i rif’ate
Nezd-i zât-ı Kibriyâ’da bak şu makbûliyyete
Hâke indi gökden istikbâl için Kur’ân sana
****
Arş u ferşi zâtına ihdâ için Rabb-i ecel
Kuvvet ü kudretle tezyîn eylemişti fi’l ezel
Vakt-i ihsânı gelince ey Nebiyy-i bî-bedel
Hâke indi gökden istikbâl için Kur’ân sana

[Ey dünyânın övüncü! Sana bütün dünya iltifat ederken, bir de Tanrı huzuruna çağırdı seni. Bu nur saçan gezegenler ve yıldızlar senin ayağının altında kaldı. Ve Kur’an seni karşılamak için gökten toprağa indi.]
[Nebiler senin ruhunu görüyordu semâda gece gündüz. / Seni görmeyi Hakk’tan talep etmişlerdi. / Nihayet büyük bir debdebe ile, en kutsal nurlarla ey aslı nesebi yüce! / Kur’an seni karşılamak için gökten toprağa indi!]
[Senin fıtratın Zülcelâl olan Allah’ın aşkını cezbetmişken. / Gök sâkinlerinin senin hasretinin cezbesine
kapılmaması mümkün mü? / Allah’ın kelâmıyla sen devletli şerefli bir rehber oldun. / Kur’an seni karşılamak için gökten toprağa indi.]
[Senin şerefli miracın Allah’ın has ve yüce bir meclisine kadar erdi. / Öyle ki Cebrâil’in bile böylesi bir yüceliğe gücü yetmezdi. / Allah’ın katındaki makbul oluşuna bak ki bu mertebelere yükseldin. / Kur’an seni karşılamak için gökten toprağa indi.]
[Göğü yeri senin zatına hediye etmek için Rabbimiz, / Ezelden beri alemi kuvvet ve kudretiyle süslemiştir. / İhsan vakti gelince ey emsalsiz Nebi! / Kur’an seni karşılamak için gökten toprağa indi.]