Aşk, Kâbe’nin siyah örtüsüne yüz sürenin
gözünden dökülen…
Aşk, Mecnun Leyla’ya;
“sen de kimsin” dediğinde maralların
gırtlağına tıkanan…
Aşk, hesap gününde
anaya yavrusunu unutturan neyse Herkesi
ve her şeyi öyle unutturan…
Aşk, Yangın yeri.
Aşk, Talan.
Aşk, Dağları yürüten.
Bir gece ayı sol,
güneşi sağ eline verseler de;
vazgeçilmez olan …
Aşk, Damda deve aratan,
Balıklara iğnesini getirten
Ebu Bekir adında birini yoldaş eden…
Aşk, Fatıma’nın
paklığı,
Zeyneb’in cesareti,
Vahşi’nin keşkesi,
Aşk, Meryem …
Tahta atların üzerinde anakaralar aşıran
Kâğıt gemilerle okyanusları bitiren,
Oyuncak kılıçlarla haramileri düşüren.
Aşk, İkindi
Aşk, Şimdi
Aşk, Bekleyen
Aşk, Hatice …
Kimsenin kimseye hayrı olmadığı
yerde, yine de ilk akla gelen…
Sonsuz karanlıkların ortasında Vurgun
yemiş bir çığlıkla çerağlar yakan…
Aşk, Koşmak
Aşk, Safa ile Merve arasında olmak,
Aşk, En çok ağlamayı
kendine yakıştırmak…
Koşmak, koşmak, koşmak…
Aşk, Hacer
Bir aba Bir hırka,
Bir nefeste 40.000 kez adını söyletebilen
Aşk, Mevlana;
Bütün evliyaların gizlediği,
Bütün abdalların izlediği,
Bütün dervişlern içlerinden geldiği gibi
Aşk, En çok İsa’ya yakışan,
Sabırsa Eyyub’a yazılan.
Merhametse son Nebi’ye inen…
Denizler tutuşturulduğunda,
Dağlar yürütüldüğünde,
Yıldızlar semadan bir bir
döküldüğünde,
Herkesin her şeyi, Her şeyin
herkesi unuttuğu o günde;
Aşk, Unutmamak …
Aşk, Gözükaralık,
Aşk, Yalnızlık,
Aşk, Öksüz şehirlerin kapısında;
Bağdatta,Gazzede,Kandeharda,İstanbulda..
Isırdıkca kanayan dudaklardan
dökülen sözlerle;
Havanın nasıl,saatin kaç olduğunu sormak
Aşk, Hiç kimsenin hiç kimseyi bu kadar
sevmemesi…
Yağmurun incire,zeytinin bala söylediği;
Anla işte; Aşk,
Onbir yaşındaki Muhammed’in annesi…
( Sallallahu Aleyhi Vessellem )
Aşk, Eylem…
Dünyanın en güzel başkaldırması.
En güzeliyle dünyanın,
bir hırkadan yazılmış,
en şiiri bulup çıkarmak…
Aşk, Hiç kimsenin
hiç kimseyi bu kadar beklememesi…