Mahzun mahzun geçer bütün geceler yanar kalbim dilim elif heceler
Dağların ardında sıla arzusu ağlıyor bir ana gelmez kuzusu

Ufkumda ağarsın istedim gece çözülmek bilmeyen çetin bilmece
Bin bir şüphe gezer her adımımda arayınca dostu buldum yanımda

Hasta yatağımda sabah güneşi okşadı yüzümü şifanın eşi
Daracık bir oda kubbesiz secde istedim duygular bürünsün vecde