Âh kim düşdüm yine bir hayret-i kübrâya ben
Daldım âhir derd ile bir ka’rı yok deryâya ben

Mevc-i bahr-ı bî-kerân aldı beni nâ-gâhdan
Meyl iderdim gerçi çün âb akmaġa sahrâya ben

‘Âlem-i ‘ulvî beni çekdi çevirdi kendine
Bu sebebden ‘âlem-i süflîde döndüm yâya ben

Her nefes sad âh u her bir lahza bin hayret gelir
Gelmeseydim kâşki bu ‘âlem-i dünyâya ben

Dûr düşdüm meclis-i erbâb-ı dilden Hakkıyâ
Yoksa çok sûret virirdim lafz ile ma’nâya ben