Bâd-ı hazân esdi bâğlar bozuldu
Gülistânda katmer güller mi kaldı
Şecerler kırıldı bârlar üzüldü
El atacak dahi dallar mı kaldı

Bir sel aldı sahrâları bürüdü
Ağaçlar kurudu kökler çürüdü
Erler yüreğinde yağlar eridi
Hasb-i hâl edecek kâller mi kaldı

Bozuldu dünyânın bâğ u bostânı
Zâğ-ı siyeh yakdı bu gülistânı
Bülbüller okusun derdli destânı
Elvân nakış keşmir şallar mı kaldı

Er olan eridi yağ gibi gitdi
Şîr-i nerler zîr-i türabda yitdi
Serviler yerinde mugaylân bitdi
Petekler söndüler ballar mı kaldı

Ebnâ-yı zamânın gaflet serinde
Oynarlar gülerler yerli yerinde
Sa’âdet hidâyet binde birinde
Helâki fark eder hâller mi kaldı

Er olan çekildi çıkdı aradan
Her biri mahvoldu gitdi sıradan
Gadab etdi ‘âlemleri yaradan
Mübtelâ olmamış iller mi kaldı

Dillerde kalmamış hidâyet nûru
İslâmın kalmamış kalbde sürûru
Kurbân olur islâm bulsa kubûru
Lutfî hak söyleyen diller mi kaldı