Benim gönlümde bir sevdâ var ammâ nidüğün bilmem
Hazînem dâ’mâ bir lahza râhatla ferah bulmam

Olupdur bu cihân derd-i firâk ile bana zindân
Girersem cennete bu hâl ile hiç müsterih olmam

Cüdâ olunca ma’şûkdan cinânı neylesin ‘âşık
Olup giryân diyüp dîdâr-ı yâri görmesem gülmem

Çü bülbül bâğda gülü görmese bir dem safâ bulmaz
Ana türlü çiçek arz itseler dir iltifât kılmam

Bulamazsın bu derd-i firkate dermânı Kuddûsî
Dimez ise eğer ma’şûk seni benden cüdâ kılmam