Kendi nefsim illetinden gayrı şeytân bilmezem
Kendi cehlim zulmetinden gayrı isyân bilmezem

Zâkirim zikr eylerim ayne’l-yakîn hakka’l-yakîn
Ma’rifet bâğından âhar gayrı seyrân bilmezem

Çâr-ı-yâr-i pür-safânın vechin izhâr eylerim
Vâhidü Ferdü Ehad’dan gayrı sultân bilmezem

Âşık olmazsan murâdın anladım efsânedir
Zâtına mir’ât olandan gayrı insân bilmezem

Âşıkâne söyledim verdim haber zâhid sana
Bu dimâğımdan çıkandır gayrı reyhân bilmezem

Bu kelâmı söyleten kimdir sana dersen bana
Bu kelâmı söyletenden gayrı Sübhân bilmezem

Bildiğimden diyeyim gel münkir olma sen bana
Bî-nişân u lâ-mekândan gayrı pinhân bilmezem

İstima’ etmez kulağım zâhidin efsânesin
Aşk-ı sâfîden gelenden gayrı irfân bilmezem

Söylerim verdi kerâmet dilime nûr-ı İlâh
Katrede pinhân olandan gayrı ummân bilmezem

Ehl-i derdim sen bilirsin derdimi ey pâdişâh
Derdime vaslından özge gayrı dermân bilmezem

Yâ Nesîmî and içersem ağrımaz başım benim
Vâhib’i halk eyleyenden gayrı deyyân bilmezem