Cemâl-i Hakk’a ‘âlem özge mir’ât-ı mücellâdır
Egerçi zât-ı Hakk zâtında sûretden mu’allâdır

Şu kim insan-ı kâmildir gözünde yokdur noksân
Nazargâhı demâdem şol kemâlâtullah-ı Mevlâ’dır

‘Uluvv-i himmet ehli iltifât etmez bu ednâya
Ki maksûdu anın her yüzden a’lâlardan a’lâdır

Şuhûd-i pertev-i hurşîd kılmaz şebpere aslâ
Ulü’l-ebsâra gerçi şu’le-i envârı eclâdır

Yine kendi kemâli vechine salmış nazarı ol Hakk
İki ‘âlem-i hakîkat bir yüzün sırrına meclâdır

Meseldir Hakkıyâ gördüm diyen lâbüd yanar oda
Gözün yum çek dilin hâmûş olmak sana evlâdır