Cemâlin şem’ine yâ Rab kamu dil mest-i merdândır
O dilden çeşme-i hayvân akar dâim firâvândır

Çalışup dest-i himmetle habâisden dili pâk it
Bulup kimyâ-yı Rahmân’ı ana ‘âşık hezârândır

Kanı bir dîdesi açık kamu akrânını sâbık
Bu meydândan alan öndül o cân içinde cânândır

İki ‘âlem kuyûdunu bugün kat’ eyleyen ‘ârif
Dü kevnin merkezin buldu beğim ol kutb-ı devrândır

Kemâlât isteyen ‘âşık nazar kılsın bugün mâha
Terakkîde tenezzülde katı ‘ibret-nümâyândır

Kamer-veş sen dahi seyr it bu eflâk-ı ma’ârifde
Görüp dil âsumânından alan mührü Süleymân’dır

Dilinde gevher-i rahmet görürse münkirin ‘ayni
Bugün vuslat tılısmına o ‘âşık şâh-ı mârândır

Visâlin şehrine akan bugün ol bahr-ı bî-pâyân
O yolun tâciri her ân tükenmez bir kârbândır

Gönül bir katre-i mâsın derûnun gâyeti ‘ummân
O deryâdan çıkan gavvâs bu gün şâhsüvârândır

Gönül gâyet bidâyetle irüp vahdet serâyına
Raûfî pîrler içinde bugün pîr-i Horasân’dır