Cümle ‘âlem terkin urup ben dost terkin uramazam
Andan ayru buçuk sâ’at ben ansızın duramazam

Andan ayru diriliğim dirlik değil durur benim
Kadîm odur görür beni ben ölüyem göremezem

Hûrî gelüp eydür ise gönül bana virgil diyü
Dostdan artuk kimesneye ben gönlümü viremezem

Dost diyü geçdi bu ‘ömrüm başarmadım dost kulluğun
Koyam başara ol beni ben hîç iş başaramazam

Bir kezden ol oldum ahî benden ümîd yokdur bana
Ben ol isem pes ol kanı ben bu sırra iremezem

Dostlar ögüt virir bana gitgil anın yakınından
Daha yakın varam meğer andan ayruk varamazam

Değmeler eydür Yûnus’a katlan bugün yarın diyü
Cehd ideyim bugünümü yarına irgüremezem