Dervîşe bî-cân gerekdir câna cânân isteyen
Ehline fermân gerekdir ‘ilm ü ‘irfân isteyen

Vâridât u varlığa ermek dilersen gel berü
Zikr-i Hû’nun bahrına dal gevheristân isteyen

Pâdişâh inzâl eder mi menzili olsa harâb
Dü cihândan el yusun zâtında seyrân isteyen

Nice akar gör sular leyl ü nehâr olup revân
Yek-nefes ârâm eder mi bahr-ı ‘ummân isteyen

Mürg-i bülbülün figânın görmemin ey bî-basar
Nice zârî kılmaya nûr-ı gülistân isteyen

Gönlünü ol yâre verenler cefâdan gam yemez
Zehri nûş etmek gerekdir lutf u ihsân isteyen

Bâtınımdır zâhir oldu söylerem izhâr edüp
Şöyle bil kurbân gerekdir dosta mihmân isteyen

“Küntü kenz”in mazharı sırrından alsın dersini
Okuyup hakka’l-yakîn âyât-ı Kur`ân isteyen

‘Ârifin nutku “hüve’l-hakk”dır belî hakka’l-yakîn
Cânı kurbân eylesin çün böyle erkân isteyen

Seb’ayı seyr etmeyen sırdan haber bilmez nedir
Hızr ile yek-dem gerekdir âb-ı hayvân isteyen

‘İlm ü hikmet bâbının kârhânesidir kalbimiz
Der Sinân Ümmî kanı derdine dermân isteyen

Ümmi Sinan