Dirîgâ nefsimiz oldu harâmî
Helâlden tatlurak yiriz harâmı

Behâyim bigi yiriz yirmeziz hiç
Acı vü tatlu vü göynük ü hâmı

Şu kuş bigi düşeriz dâne üzre
Gözetmeziz yöresindeki dâmı

Kişi bir şübhesiz mutlak helâli
Bulamaz geşt iderse Rûm u Şâm’ı

Çü seçmez ‘âkıl ü ‘âlim kişiler
Nice fark eylesin câhil ya ‘âmmî

Nicesi azmasın miskîn cemâ’at
Çü yoldan taşra görürler imâmı

Kılavuz yoldan azıcak kıyâs it
Ki yolun kârbân doğru vara mı

Bu hırs ile ki bed-nâm olmuşuz biz
Girü kanda bulavuz nîk-nâmı

Nebî dir dünyeden kaçın nitekim
Kaçuban iğrenirler her cüzâmı

Harâm ile ‘aceb makbûl olur mu
Müsülmânın salâtı vü sıyâmı

Helâl olsa gerekdir lokma hırka
Ki bunlarınladır dînin kıyâmı

Özüne dir dimez gayrına nükte
Kemâl Ümmî za’îf işbu kelâm

Kerem kıl bize ey Fettâh u Rezzâk
Helâlinden nasîb it her ta’âmı