Nefsini fehm eylemezsen müstecâb olmaz duân
Nefsini fehm eyler isen müstecâb olur duân

Vâr ise aklın senin taklîdi ko tahkîki gör
Nefsin ıslâh olmayınca müstecâb olmaz duân

Rûh-ı kudsîden ibâretdir sana kardaş bu söz
Aşka mazhar düşmeyince müstecâb olmaz duân

Kâdirü Hayyü’l-Ganî’dir bunu ilhâm eyleyen
Akl evinden çıkmayınca müstecâb olmaz duân

Hikmet ile söylerin bu tevhîdi hakka’l-yakîn
Zikr ile şükr olmayınca müstecâb olmaz duân

“Lâ” demezsen gel beri işde sırâta’l-müstakîm
Şeyhe hizmet etmeyince müstecâb olmaz duân

Âşıkam maşûkdan aldım söylerem bu tevhîdi
Aşk şarâbın içmeyince müstecâb olmaz duân

Sâlikem seyr eyledim ben bu vücûdum mülkünü
“Lâ” der isen tevhîde sen müstecâb olmaz duân

Evliyânın tevhîdi âşıkların mirâcıdır
Kâlini hâl etmeyince müstecâb olmaz duân

Ârife bu söz yeter lâzım değil gayrı kelâm
Hakk’a râhın varmayınca müstecâb olmaz duân

Derdimend miskîn Vehâbî dünyada yersen harâm
Gâfil olma aç gözün hiç müstecâb olmaz duân