Ey gönül bu dünye mâlın sen sana eyleme put
Ger hakîkat mü’min isen dünyâyı ko dîni tut

İlerü azık bulunmaz hem şu yokdur bundan al
Bil ki takvâdır bu yolda yol erine zâd u kût

Sen bu dünyâ tarlasında hayr tohmun saçagör
Tâ ki ‘ukbâ hırmeninde değme dânen ola mut

Hayr u şer kim ne kılarsa anı bulur bî-gümân
Her ne ekse anı biçer buğday u arpa nohût

Bu harâbı sen ‘imâret kılmaġa meşgûlsün
Niçe kim ‘ömrün binâsı kağşayup oldu yemût

Âdem isen ol bekâ milkinde ör bünyâdını
Kasrını bu fânî evde yapma misl-i ‘ankebût

Niçe hayvânsın ki senden menfa’at görmez kişi
Yâ ne insânsın ki sende yok durur korku vü öt

Bal u yağ u çerb ü şîrîn birle beslersin teni
Nişe anmazsın şunu kim mâr u mûra ola kût

Ten murâdın terk idüben câna uy kim ‘âkıbet
Mevt iricek fevt olur ten illâ cânın lâ-yefût

Gaflet ile ne yatarsın dur örü dirlik diril
Şundan önden kim ölesin sinin üzre bite ot

Sen niçün zikr eylemezsin anı her şey zikr ider
Yerde gökde berr ü bahr u vahş u tayr u neml ü hût

Âyet ü ahbâr ile sâbit-durur kim bu cihân
Bâ-cefâ vü bî-vefâdır ‘ömrümüz hem bî-sübût

Sen henüz gâfil yatarsın tan namâzın kılmadın
Geçdi gün kıldı cemâ’at yatsıyı okur kunût

‘Akl seni hakka ilter nefs bağlar bâtıla
Zîrek isen bu oyunda ‘akla aldan nefsi üt

Karga gibi ötenin ancak nasîbi cîfedir
Ger sana gülşen gerekse imdi bülbül gibi öt

Çün bilürsin atana vü anana vü kavmine
Kalmadı hem sana dahi kalmayısar bu büyût

Her ki bu menzilde kondu göçiserdir ‘âkıbet
Göçmez ü konmaz kim oldur ol Hakîm ü Lâ-yemût

Sen bu zahmetler evinde râhat umma ey deli
Hergiz ağu ağacında bite mi hurma vü dut

Kimsenin suçuna kalma kim senin ola mu’âf
Kim senin gönlün yıkarsa kakıma sabr eyle yut

Şöhret ü hil’atlerinden fahr idersen ‘âr ola
Şöhretin âfetdir âhir hil’atin birkaç çaput

Ger bekâ dirlik dilersen ölmekden önden öl
Kim Resûlullah buyurdu “mûtû kable en temût”

Var Kemâl Ümmî bu pendi sen sana vir halkı ko
Kâl u kıylde kalma kâli hâle değşir kıl sükût

Ger Hakk’a inandın ise dahi mahşer gününe
Söyler isen hayr söyle yoksa dâim ol samût

Son peşîmân assı kılmaz gâfil olma tevbe kıl
Hâzır ol kim hem sana vü hem banadır bu öğüt

Tâ’ate sarf it sana fermân iken her ‘uzvunu
Ölmeden öl gûr içinde pâre pâre puta put