Abdullah Tamamlar-Ey Gönül Gel

Ey gönül gel nazar-ı Hakk ile bak eşyâya
Bu günü salma sakın ‘âkil isen ferdâya

Mâl ü câhından ‘ubûr it bu fenâ dünyânın
Cân u dilden olagör bende Ganî Mevlâ’ya

Bu vücûd katresini irgüregör deryâya
Berr-i firkatde nice bir gezesin bî-mâye

Cümle mevcûdât olur vahdet-i zâtına güvâh
‘Ayn-ı ‘ibretle nazar eyler isen her câya

Nola ‘Attâr-veş bilse lisân-ı mürgi
Mahv ider kûh-ı vücûdunu iren ‘Ankâ’ya

Verd-i vaslın bûyini eylemeğe istişmâm
Saldı bülbül bu vecihden özünü sahrâya

İki ‘âlemde Fenâyî kulun ihsânın umar
Kıl Habîbine anı fazlın ile hem-sâye