Abdullah Tamamlar-Ey Kendini Arif Sanıcı

Ey kendini ‘arif sanıcı zâhid-i mağbûn
Gel olma virüp gönlünü bu cîfeye meftûn

Hakk ‘âşıkı meyl eylemez ağyârına zinhâr
Komaz ki ide gayra nazar ‘aşk-ı hümâyûn

Cem’ eyleme gel sîm ü zerin fânî cihânın
Fikr it nice olduğunu keyfiyyet-i Kârûn

Bu zıll-i hayâldir geçer ol bakî değil bil
Terk eyle bu dünyâyı ider tâlibini dûn

Bülbül gül ile zâğ cîfe ile cünbüş ider
Kuddûsî gibi ol güle sen kâni’ ü memnûn