Mazhar-ı feyz olmağa havz-ı dili pâk eylegil
Kendini râh-ı fenâfillâhda hâk eylegil

Vâr ise gayret dilinde dest-i himmetle yürü
Cübbe-i sevdâ-yı gayrı çün kabâ çâk eylegil

Çü bilirsin sûri değmez mâtemine ‘âlemin
Ger sürûr istersen ey dil cânı gam-nâk eylegil

‘Âşık-ı Hakk’ı melâmet oldu çün kâr-ı kadîm
Ger selâmet-cû isen var kendini bî-bâk eylegil

Hakkıyâ kalb-i selîm ehli bulur Hakk’dan selâm
Bil bu ma’nâyı seni sen sâhib-i idrâk eylegil