Hudâyâ mürvetinden bir kapu aç
Yazuklu kullara rahmetlerin saç

Bizi şöyle doyur lutfun hânından
Ki hergiz olmasın bu karnımız aç

Kişinin ne ümîdi kalır ayruk
Ki hattâ abanos iken ol ağaç

Nite ola bu halk mekrinden emîn
Ki kavsin okuna olmuşdur umaç

Bu mahlûk kim yaratdın hâllerinden
Haber söyleyelim biz dahi bir kaç

Kimi kendözüne kıldın mukarreb
Kimi puta tapar kimi öper haç

Kimisi ‘âciz ü miskîn ü makhûr
Kiminde saltanât hem taht ile tâc

Kimi atlar biner kullar peyince
Kimi dermânde iki pula muhtâc

Kimine menzil oldu “kâbe kavseyn”
Günü bayram u dünü oldu mi’râc

Kiminin kısmeti zakkûm ile kîr
Kiminin Kevser ü hulle vü dîbâc

Kimin küfr ü dalâlet yoldan ilter
Kimine gösterirsin râh u minhâc

Ene’l-Hakk sen didirmesen dimezdi
Sebeb neyidi kim asıldı Hallâc

Felekler mât olur bu hükm elinden
Senin ‘aklın vâr ise ol yana kaç

Huyun değşirmez isen varma hacca
Eğer kılar isen kapundadur hac

Riyâ içün eğer varır olursan
Ne assı vardığından hacca huccâc

Kemâl Ümmî dilinden geldi bu söz
Kitâbdan kılmadı ol anı ihrâc