Huzûr içinde iken ben kazâ gelip çatdı
Tutup bu hâk-i felâket-medâra atdı

Alıp irâde denen vehmi kabza-i kadere
Vücûd-ı zıllımı lu’bet misâli oynatdı

Gözümde cilveler etdi mezâhir-i haseni
‘Ukûs-i vech ile hayrân nigâhı aldatdı

Şu gülsitân-ı fenâda küşâde her gonce
Tebessümüyle bana al edip de ağlatdı

Fakat o goncelerin dilşikâf olan dikeni
Kanatdı rûh-ı nizârı hayâtıma batdı

İlâhî zevk-i me’ânîyle kalbi lebrîz et
Muhabbet-i suverin dil mirâretin tatdı

Yetiş halâsıma ey nâhudâ-yı ‘aşk-ı Hudâ
Gönül sefînesi bahr-ı hevâda yan yatdı