Gam-ı dünyâdan ey dil kâmil insan incinmez
Ki zîrâ hâr u hasdan bahr-ı bî-pâyân incinmez

Ne denlü mübtelâ-yı derd ü mihnet olsa ehl-i dil
Görür te’sîri Hakk’dan kimseden bir ân incinmez

Bu denlü vüs’at-i ahlâk ile mevsûf iken dâim
Kulundan cürm ü ‘ısyân görse de incinmez

Melâmetden gönül kaçmaz belâ-yı ‘aşkdan âh itmez
Riyâ erbâbının ta’nın işidüp cân incinmez

Atarlar seng-i cevri dâimâ ‘âşıklara Hakkı
Dıraht-ı mîve-dâr andan olur handân incinmez