Ne görür ehl-i Hudâ nûr-ı Hudâ’dan gayrı
Ne bulur şemse bakan ‘ayn-ı zıyâdan gayrı

İrdi ol gâyete âhım beni terk itdi kamu
İtmedi derdime tîmâr belâdan gayrı

Bîstûn’dan haber aldım ne kadar kûh-keni
Değmedi gûşuma bir âh u sadâdan gayrı

Seyr-i sevdâ hevesin kıldı cünûn-ı Leylâ
Görmedi bî-ser ü pâ gezdi fezâdan gayrı

Ne girer destine sevdâya heves eyleyenin
Ne düşer dâmına ser-geşte hevâdan gayrı

Değmedi bâşımıza tîr-i kazâdan özge
Almadı cânımızı bir kaşı yâdan gayrı

Virmedi tıfl-i dile kelmeyi üstâd-ı ezel
Evveli harf-i elif âhiri hâdan gayrı

Kılma hemdem özge mıstaba-i ‘âlem
Câm-ı Cem bâde-i mül ehl-i safâdan gayrı

Gonçe tek nutkunu bülbül gibi erbâb-ı dilin
Ey Nigârî kim açar mihr-i Hudâ’dan gayrı