Nükûş-i resm-i kevneynden halâs it bu dil ü cânı
Visâlin zevkini eyle iki ‘âlemde erzânî

Şühûd-ı nûr-ı vahdetden irişse cânıma feyzin
Hicâbı aradan ref’ it gerek zulmânî nûrânî

İki ‘âlem vücûdu kim ana âyînedir vechin
Ne bilsin zâhid-i miskîn rumûz-ı în ile ânı

Geçir cisr-i mecâzîden bulalım asl-ı maksûdu
Hakîkat üzre fehm ide dil ü cân sırr-ı insânı

Cihân ü cân verâsından ‘urûc eylerdi cân ü dil
Olursa mahz-ı cûdundan eğer tevfîk-i rabbânî

Hayâlin derdine düşen kemâl-i hayrete irdi
İdersen Mûsâ-veş Tûr-ı vücûdunda münâcâtı

İdenler Mûsâ-veş Tûr-ı fenâda vârını îsâr
“Terânî” sırrına irüp kemâlin buldu noksânı

‘Aceb sevdâya düşmüşdür visâlin isteyen ‘âşık
Geçer sevdâ-yı sevdâdan bulan sevdâ-yı cânânı

Harîm-i vaslına eyle Fenâyî bendeni mahrem
İde sâhibine îsâl geçen ‘ahd ile peymânı