Ol zaman kim ben ol Dost’tan ayrı düştüm oldum ırak
Hasret ü derd ü ah ile çok ağladım tuttum firak
****
İstedim yedi iklimi ne Rum’u kodum ne Şam’ı
Gezdim yürüdüm temamı başım açık yalın ayak
****
Yer mi kodum istemedik âdem mi kodum sormaduk
Aç ve susuz halvetlede zari kılur idim yavlak
****
Kimse halim bilmez idi derde derman kılmaz idi
Derdim kime söyler isem der idi bana ahmak
****
Derdim benim ol yar idi âlem bana ağyar idi
Gözüm yaşı revan olup akardı sanki bir ırmak
****
Derdim bulam mı ben anı komuştum ortaya canı
Her kim görür ise beni delidür der idi mutlak
****
Ne uslu ne delü idim ne diri ne ölü idim
Dost fikriyle dolu idim endişem Dost idi ancak
****
Dost Dost deyu gider idim Dost kandedir sorar idim
Dost haberin verenlere iderdim yüzümü toprak
****
İsteyürek buldum eri gerçek ere sordum yâri
Didi yeter ettin zari Dost sendedir sen sana bak
****
Yürü halvet eyle seni senden zerre koma seni
Senden gidericek seni Dost sende edüben durak
****
Tutdum ol erin sözünü çevirdim benden yüzümü
İzledim kendi özümü benden bana göründü Hak
****
Gördüm âlem Dost’tan dolu geldi bana der ol ulu
Var imdü sen şimden gerü sen ben defterin oda yak
****
Yaktım oda defterleri terk ettim ol tertipleri
Gördüm ki key hicap imiş âşıklara bu kara ak
****
Geçtim bu akdan karadan ikiliği sürdüm aradan
Birliğe yetdüm Dost ile birlikte okudum sebak
****
Eşrefoğlu Rumi gibi bu yola gerçek isen
Ta âşıklar arasında sana da dirler sadak
****
Bilesin bu muammayı yermeyesin yoksul bayı
Bir bakasın hass’a amma’a tutmayasın kimseye tak

Eşrefoğlu Rumi