Olmuşam bir güzelin sevdâsına çün mübtelâ
Ki nazîri yok anın hîç benzemez bir şey ana

Var diyen müşrik münâfıkdır o hûbun mislini
Bu söze eyler şehâdet cümle halk arz u semâ

Neylerem dünyâ vü ‘ukbânın safâ vü zevkini
Derd-i ‘aşkı ol şehin virir bana zevk u safâ

İsmini yâd itmek ile rûz u şeb eğlenirem
Görmeği arzû kılar gönlüm cemâlin dâimâ

Dileğim andan budur kim ben kuluna diye sen
Tâ ebed eyle nazar hûb yüzüme Kuddûsîyâ