Sana dimem ben ol var sen heyûlâ
Velî direm berü gel sen bu yola

Murâd âyâ nedir bu cân u tenden
Görünen kim ne âyâ sana senden

Eğer bildin ise bildin İlâh’ı
Hadîs âyetledir nutkum güvâhı

Mürebbî ister ancak bu arada
Seni sana aratsın bu karada

Karada iste var kendin bulunca
İriş deryâya ayrılma ölünce

Bu deryâya iren olmaz bil imdi
Basîret çeşminin tozun sil imdi

Cemî’an çağlayan sular kurursa
O deryâya zarar gelmez durursa

Niçe yüz bin yıl anla bu fenâda
Kemâl üzre durur zâtı gınâda

Hakk emriyle durur ol bir karara
Gehî mevcin salar bazı kenâra

Muhâlif ya muvâfık rûzigârı
Olunca seyr ider keştî diyârı

Muhâlif görünen bâd ile çok kes
Niçe türlü murâdâta irer pes

Muvâfık rîh ile menzil alanlar
Olardır ekserî girü kalanlar

Bu bir sırdır buna ‘akl irmez aslâ
Ne denlü olsa kim ‘akl ıssı dânâ

Bu ‘aşk ile bulunur ‘akla sıġmaz
Hem ‘aşkın âyeti bir nakle sığmaz

Meğer bir kimseye mürşidle Allah
İrişdirse bu sözden ol sen âgâh

Nihâyet bir durur çün evvel âhir
Hep oldur şübhesiz bâtınla zâhir

Didi Gurbî gerek olmağa mahrem
Kim olsun iş bunun ehline hem-dem