Seni mest itdi dirîgâ bu mey-i dâr-ı fenâ
Sen seni anlamadın kaldın anın içün hayfâ
Kûs-i rıhlet çalınır kimi gelir kimi gider
İrmedi sem’ine senin billahi hiç bu sadâ
Bu zer ü zebûn-i dünyâyla bu fikr-i muhâlle
Seni bu râh-ı hakîkatden ‘aceb kıldı cüdâ
Niye geldin bu cihân mülküne bildin mi seni
Ekl ü şürb itmeğe mi geldiğin sanırsın mahzâ
Gafleti ko gözün aç sen de Nizâmoğlu bugün
Sensin ol mazhar-ı âyîne-i envâr-ı Hudâ